Διαφάνεια

alt

Κρύβομαι πίσω από το γέλιο, το αστείο
Κλέβω ένα χαμόγελο και λέω πως είναι αρκετό
Κρέμομαι απ' τις λέξεις σου, μέχρι το αντίο
Και χάνομαι για ώρες όταν τις φέρνω στο μυαλό

Κλείνω τις στιγμές σ' ένα κουτί από ατσάλι
Και όταν με κοιτάς φεύγει το βλέμμα μου μακριά
Κάθε μου παράπονο αδειάζει το μπουκάλι
Και ζαλίζω το φεγγάρι με ότι έχω στην καρδιά

Διαφάνεια δεν έχει η ψυχή μου
Μα πόσα ακόμα θες να κάνω για να δεις
Ότι ανοίγω με λαχτάρα την καρδιά μου
Και δεν κατάλαβες ποτέ σου για να μπεις
Διαφάνεια ζητώ για να μπορέσω
Μέσα στα χέρια σου για λίγο να χαρώ
Χάνω την δύναμη να φύγω, αλλού να τρέξω
Που δεν κατάλαβες το πόσο σ' αγαπώ

Για λίγο ακουμπάς το χέρι πάνω στο δικό μου
Δεν νοιώθεις το κορμί μου που δεν έχει αντοχή
Και εκεί που λέω να κρατηθώ πριν χάσω το μυαλό μου
Παγιδεύομαι στο βλέμμα σου και με πνίγει η σιωπή


Που είσαι τώρα;

alt

 

 

Που είσαι τώρα; Πίστεψες κάποτε σε μέρη μακρινά.  Παραμυθένιες ιστορίες κεντημένες από βελόνες χρυσαφιού  και κλωστή μεταξένια κυλούσαν από τα όμορφα σου χείλι, αφήνοντας ένα χαμόγελα σε κάποτε θλιμμένα πρόσωπα. 

 

 Που είσαι τώρα;  Σε ψάχνω παντού.  Μια ακτίνα του ήλιου της αυγής ακουμπάει κάθε μέρα το πρόσωπο μου καθώς κάνω τα δικά μου ταξίδια,  και θυμίζει το τρυφερό σου χάδι.  Ένα τραγούδι που παίζει, μοιάζει με κάτι που κάποτε ψιθύρισες, και ο άνεμος μήπως έκλεψε σήμερα το άρωμα σου;  

 

Πως χάνεσαι όταν όλη μου η ψυχή ψάχνει να σε βρει;

 

  Το χρώμα σου στάζει από τους τοίχους που έχτισα με τόσο προσοχή γύρω από μια ραγισμένη, πεταμένη καρδία, και το τελευταίο κομμάτι της μεταξένιας κλωστής το κράτησα γιατί πιστεύω στο αίσιο σου τέλος ... αλλά οι αναμνήσεις δεν αρκούν για τούτο το κορμί.  Το δικό μου παραμύθι ζητάει σάρκα και οστά για να ολοκληρωθεί ... που είσαι τώρα;    


Εκείνη Την Ημέρα


Βλέπω στα μάτια σου

alt

 

 

Βλέπω στα μάτια σου μια Κυριακή
Χειμώνας, θαρρώ, κυριεύει
Και σαν με κοιτάς μια φωνή με καλεί
Ν' απλώσω για λίγο το χέρι

Τα λόγια μου ξέρω πως δεν θα σε βρουν
Σε ψάχνει ό ήλιος στη δύση
Για να σε θυμίσει πως μέσα μας ζουν
Ακτίνες που έχεις μαυρίσει

Κλέβω για λίγο στιγμές που κρατώ
Σαν θησαυρό μου κρυμμένο
Και ένα φιλί σου πολύ απαλό
Στα χείλι μου μένει, θλιμμένο

Ότι αγαπάς κράτησε το κοντά
Κι εγώ θα βαδίζω πιο πέρα
Σε κάποιο φεγγάρι, σε μια σκιά
Την φωνή μου θ' ακούς στον αέρα

Να βλέπω στα μάτια σου ένα πρωί
Καλοκαίρι θαρρώ σου ταιριάζει
Και σαν με κοιτάς μια λάμψη να βγει
Σαν το βλέμμα μου που εσένα κοιτάζει

Αν ήθελα να μάθεις

 

 

alt

 

 

 

 

Ναι, κλείνω πόρτες στην ζωή

Ναι, μου αρέσει η σιωπή

Και να χορεύω σε καρφιά

Δεν είναι για μένα απονιά

Μα δεν θ' ανοίξω την καρδιά

Έχει πονέσει αρκετά

Και ότι ζητήσεις να σου πω

Σε στέκια άλλων θα κρυφτώ

 

Τι κρύβει η ψυχή μου

Οι λέξεις που ζητώ

Θαμμένα στην αυλή μου

Στο χώμα που πατώ

Αν ήθελα να μάθεις

Δικά μου μυστικά

Θα σ' άφηνα να σκάψεις

Ακόμα πιο βαθιά

Μα θέλω να σε βλέπω

Μονάχα να γελάς

Τον πόνο δεν αντέχω

Κοντά σου να κρατάς

 

Ναι, λέω σε κάθε πρόκληση

Ναι, θα παλέψω την ζωή

Κι αν πέσω κάτω, θα σταθώ

Τίποτα δεν θα φοβηθώ

Μα δεν θ' αφήσω να φανεί

Ούτε θα δώσω αφορμή

Στα δάκρυα μου να με βρουν

Και ότι σ' αγάπησα να πουν

 

Τι κρύβει η ψυχή μου

Οι λέξεις που ζητώ

Θαμμένα στην αυλή μου

Στο χώμα που πατώ

Αν ήθελα να μάθεις

Δικά μου μυστικά

Θα σ' άφηνα να σκάψεις

Ακόμα πιο βαθιά

Μα θέλω να σε βλέπω

Μονάχα να γελάς

Τον πόνο δεν αντέχω

Κοντά σου να κρατάς


Το γλυκό μου ψέμα

alt

 

Δεν υπάρχει πια λύση για μας

Κάθε λέξη που φεύγει μια σφαίρα

Που χτυπάει στο βυθό της καρδιάς

Την ψυχή μου πετάει στον αέρα

 

Κάθε βλέμμα σου με συναντά

Και τον πόνο μου τρέφει με πάθος

Κι αν σ' αγάπησα κάποια φόρα

Το έχω κρύψει στου νου μου το βάθος

 

Αν φταίω εγώ που χάνεις τα όνειρα σου

Φεύγω τώρα από κοντά σου

Σβήσε με απ' την ζωή σου

Κάνε με ανάμνηση σου

Για μένα μόνο μη σε νοιάζει

Πόνος είναι θα περάσει

Και πως έζησα καλά μ' εσένα

Θα γίνει το γλυκό μου ψέμα

 

Αλλάζουμε σελίδα για εμάς

Ο δρόμος μας σημάδι του χρόνου

Τα φιλιά μας στιγμή της χαράς

Το τελευταίο η άκρη του πόνου

 

Αν φταίω εγώ που χάνεις τα όνειρα σου

Φεύγω τώρα από κοντά σου

Σβήσε με απ' την ζωή σου

Κάνε με ανάμνηση σου

Για μένα μόνο μη σε νοιάζει

Πόνος είναι θα περάσει

Και πως έζησα καλά μ' εσένα

Θα γίνει το γλυκό μου ψέμα


Ξέρω...

alt

 

Ξέρω πως με έκρυψες
Στα πιο γλυκά φιλιά
Μέσα σου με κράτησες
Πριν φύγω μακριά

Ξέρω πως με φύλαξες
Στους αναστεναγμούς
Μέσα σου με λάτρεψες
Σαν όλους τους θεούς


Ξέρω για θυσίες
Του κόσμου δυσκολίες
Για θύματα μιας άτυχης ζωής
Μα πίστεψα σε σένα
Αλήθεια μου και ψέμα
Σε κράτησα για λίγο πριν χαθείς


Ξέρω πως με ένιωσες
Σαν δροσερό αεράκι
Μέσα σου δεν ξέχασες
Ψυχή μου, την αγάπη


Ξέρω για θυσίες
Του κόσμου δυσκολίες
Για θύματα μιας άτυχης ζωής
Μα πίστεψα σε σένα
Αλήθεια μου και ψέμα
Σε κράτησα για λίγο πριν χαθείς

Στον καθρέφτη να κοιτάς, και θα βλέπεις την μορφή μου


Όπως ξεκίνησες

alt

 

Εκεί στην σκοτεινή γωνιά του δρόμου

Άφησες ένα βράδυ τα σημάδια

Του εαυτού σου και από τη γέφυρα του χρόνου

Πέρασες, τα δυο σου χέρια άδεια

 

Τι ήσουνα, πια τώρα δεν πειράζει

Το χθες σου ένα βαγόνι στα σκοτάδια

Κι από μακριά κοιτάς την φλόγα να σκεπάζει

Όλα της ζωής σου τα καράβια

 

Όπως ξεκίνησες, έτσι βαδίζεις

Πάντα με όνειρα που δεν γκρεμίζεις

Και όσους συναντάς, κοιτάς να δώσεις

Κάποιον θα προσπερνάς, κάποιον θα σώσεις

Όπως γεννήθηκες, και τώρα μόνος

Μέσα στα μάτια σου γυρνάει ο χρόνος

Και μέσα στις σκιές, εκεί στην άκρη

Αφήνεις σιωπηλά ένα σου δάκρυ

 

Σ' αυτή τη σκοτεινή γωνιά του χρόνου

Άφησες τα πιο γλυκά σου χάδια

Μια μελωδία κλείνει τις πληγές του πόνου

Λάμπουνε τ' αστέρια σου τα βράδια

 

Που ήσουνα δεν έχει σημασία

Ρωτάνε όλοι για το βλέμμα μες στα μάτια

Μα για να ζήσεις μια καινούργια ιστορία

Κρύβεις της ψυχής σου τα κομμάτια

 

Όπως ξεκίνησες, έτσι βαδίζεις

Πάντα με όνειρα που δεν γκρεμίζεις

Και όσους συναντάς, κοιτάς να δώσεις

Κάποιον θα προσπερνάς, κάποιον θα σώσεις

Όπως γεννήθηκες, και τώρα μόνος

Μέσα στα μάτια σου γυρνάει ο χρόνος

Και μέσα στις σκιές, εκεί στην άκρη

Αφήνεις σιωπηλά ένα σου δάκρυ


Φοβάμαι

alt 

 

 

 

Παραμιλώ

Και κάθε λέξη που φεύγει

Την ανάσα μου κλέβει

Και σωπαίνω

 

Και προσπαθώ

Κάθε βράδυ μου λείπεις

Την καρδιά εγκαταλείπεις

Και πεθαίνω

 

Για να σε βρω

Παίρνω τ' αστέρια αγκαλιά

Μήπως σε δω

Για ακόμα μια φορά

Μα δεν μπορώ

Να κλέψω το φιλί σου

Αδυνατώ

Ν' αντέξω τη σιωπή μου

 

Αχ μια φορά να περάσει το σκοτάδι

Το σ' αγαπώ σου στείλε να με καίει το βράδυ

 

Σ' αναζητώ

Μέσα στα φώτα της νύχτας

Σε μια πόλη της πίκρας

Και παλεύω

 

Να σε βρω

Όμως πάντα θα κρύβω

Στην ψυχή μου που κλείνω

Πως σε θέλω

 

Για να σε βρω

Παίρνω τ' αστέρια αγκαλιά

Μήπως σε δω

Για ακόμα μια φορά

Μα δεν μπορώ

Να κλέψω το φιλί σου

Αδυνατώ

Ν' αντέξω τη σιωπή μου

 

Με τα φτερά που μου ανοίγεις ας πετάμε

Μα να σου πω πως σ' αγαπώ εγώ ..... φοβάμαι

 


Δεν είμαι σαν τις άλλες σου αγάπες

alt

Ένα σου χάδι ποτέ δεν φτάνει
Το γέλιο σου πάντα ποθώ
Μια λέξη σου μόνο τον πόνο κάνει
Να μοιάζει ασήμαντο

Οι ώρες κοντά σου ποτέ πολλές
Μέσα μου μόνο βαδίζεις
Μαζί σου θα ζούσα χίλιες ζωές
Μα μια δεν μου χαρίζεις

Δεν είμαι σαν τις άλλες σου αγάπες
Γιατί έμαθα πολύ νωρίς
Να ζω στα περιθώρια, στις άκρες
Της δικής σου της ζωής
Περνώ στις γειτονιές που σε γνωρίζουν
Μα δεν ρωτώ αν σ' έχουν δει
Δεν είμαι σαν τις άλλες σου αγάπες
Γιατί μ' έκανες μοναδική

Ένα φιλί σου, μικρό, κλεμμένο
Ο αέρας στα χείλι ακουμπά
Κάθε μου βράδυ σε περιμένω
Ν' ανθίσει η καρδιά

Τα όνειρα μέσα μου δεν τελειώνουν
Και εσύ μακριά πως να δεις
Τα λόγια σου που με γλιτώνουν
Με τον ήλιο της αυγής

Δεν είμαι σαν τις άλλες σου αγάπες
Γιατί έμαθα πολύ νωρίς
Να ζω στα περιθώρια, στις άκρες
Της δικής σου της ζωής
Περνώ στις γειτονιές που σε γνωρίζουν
Μα δεν ρωτώ αν σ' έχουν δει
Δεν είμαι σαν τις άλλες σου αγάπες
Γιατί μ' έκανες μοναδική